Richelle’in söz verdiği gibi Dimitri’nin bakış açısından kısa bir bölüm. Sözü fazla uzatmadan keyifli okumalar diyorum...
“Dimitri!”
Adımı duyunca karanlığın içinden yaklaşan gardiyana bir bakış atarak döndüm. Ne düşünüyordu? Bu gece buradaki herkes gizliliğin ne kadar önemli olduğunu biliyordu. Gardiyanın genç olması ve ilk büyük görevi için heyecanlı olması önemli değildi. Önceden uyarı vermek gibi bir lüksümüz yoktu, hele de bu tüm yıl boyunca tek fırsatımızken. Hatasını fark edince özür diler göründü, yine de bu yeterli değildi.
“Üzgünüm.” Sesini fısıltı seviyesine alçattı ve kulağına hafifçe vurdu. “Kulaklığım çalışmıyor. Evin içini kontrol ettik, çoktan gitmişlerdi.” Heyecanı geri döndü, ve genç gardiyan—Laurence—hızlıca konuşmaya başladı. “Bende bunun hakkında düşünüyordum. Muhtemelen onlarla çalışan büyük şebeke var! Mantıklı, değil mi? Yoksa bizden bu kadar uzun süre nasıl kaçmayı başarırlar? Bu işin ne kadar derine indiğini bilemeyiz! Bu akşam bir orduyla bile karşılaşabiliriz!”
